171edd33

Geen mañana, mañana… maar año, año

Mon, 30 Mar 2026 11:18:25 GMT

Het is alweer bijna een jaar geleden dat de overdracht van Casa Pequeña was. Ik gaf mezelf destijds een jaar om het huis klaar te maken voor verhuur. Pequeña did I know…

Nu, 11 maanden verder, is pas vorige maand de grote verbouwing begonnen, en de lijst met aanpassingen is alleen maar gegroeid. Inmiddels kan ik gerust spreken van een volledige renovatie. Dat ik dit proces heb onderschat, is een understatement.

Een aantal verkeerde inschattingen op een rijtje:

Aannemer
Er moesten flink wat grote veranderingen gebeuren en een goede aannemer is dan geen overbodige luxe. Via Sanne kwam ik in contact met Sergio, hij had ook haar Casitas Secretas verbouwd en zij was erg tevreden.

Het enige nadeel: een wachttijd van een paar maanden. Maar de zekerheid van een goede aannemer was me dat waard.

Toen ik in januari 2025 met hem ging kijken, gaf hij aan in augustus te kunnen starten. Alleen… het aankoopproces liep vertraging op. Toen de koop in april eindelijk rond was, schoof de startdatum door naar november 2025.

Zoals dat gaat, liepen er weer klussen uit en hielp de hevige regenval in de winter ook niet mee. Uiteindelijk begon hij pas in maart 2026.

De eerste week ging hij voortvarend aan de slag en werd al het sloopwerk uitgevoerd, er werd meer gesloopt dan ik had verwacht. Maar goed, dat levert ook weer extra m² op, dus ik vind het prima.

Daarna zat de weg ineens dicht door herstelwerkzaamheden na de regenval en lag alles bijna twee weken stil. Inmiddels is hij weer begonnen en heeft hij beloofd door te werken tot het af is. Vamos a ver…

Elektra
De elektra moest volledig vernieuwd worden, een absolute must in dit soort oude dorpshuisjes. In Casa Corazón hebben we dat destijds ook gedaan, en omdat we toen zo tevreden waren, wilde ik dezelfde elektricien weer inschakelen.

Wat de verbouwing compleet veranderde, was het besluit om alle elektra weg te werken in muren en vloeren.

Dat begon al met het vinden van iemand die dat überhaupt wilde doen. De elektricien zelf kon (of wilde) dit niet. Ook in Spanje is er een tekort aan goede vaklui, en voor dit soort klussen komen ze duidelijk hun bed niet uit.

Na drie keer te zijn laten zitten, vond ik gelukkig via mijn netwerkclub een handige Nederlander die het wél wilde doen.

Het huis was verouderd, maar nog functioneel. Ik verkeerde toen nog, enigszins naïef, in de veronderstelling dat ik er wel kon wonen totdat de grote verbouwing zou beginnen. Totdat de elektricien met blauwe inkt door het huis ging om alles te markeren…De strepen liepen niet alleen over alle muren, maar ook over de vloeren. En dat betekende: afscheid van de tegels die ik eigenlijk wilde behouden.

Toen het freeswerk eenmaal begon, werd het me duidelijk: wonen in Casa Pequeña zat er voorlopig niet in.

Van een verouderd maar functioneel huis veranderde het in een oranje bouwput. Gelukkig wist ik nog net op tijd mijn leuke handdoekjes en accessoires weer in te pakken. Zelfs de spullen in de kasten zaten onder een dikke laag oranje stof.

Madre mía…

Overigens: alle respect voor Marco, die dit werk uitvoerde midden in de Spaanse zomer.

Aankopen
Omdat ik dacht dat ik wel in Casa Pequeña kon wonen, had ik ook al flink wat aankopen gedaan.

Toen de koelkast en wasmachine werden bezorgd, bleek al snel dat ze het trapgat niet eens door konden. De trappen zijn hier smal en onlogisch, iets wat ik laat aanpassen.

Dus… de koelkast en wasmachine kregen een plekje in de garage. Daar staan ze nu rustig hun garantietermijn uit te zitten. Gelukkig happen ze daar in ieder geval geen stof.

De garage staat inmiddels behoorlijk vol. Want naast die twee kocht ik ook al een bureau, bureaustoel, kastjes, een bed, matras en oven.

En op het moment van schrijven zit ik in Marokko met een auto vol prachtige Marokkaanse spullen. Ik blijf een chica…

Internet
Als remote werker sloot ik natuurlijk op dag één een glasvezelabonnement af.

Alleen: door de werkzaamheden aan de elektra is dat al maanden niet aangesloten. Dus ik betaal wel… maar heb geen internet. Mistake number… ach, ik ben de tel inmiddels kwijt.

Ik kan er gelukkig om lachen. Ik heb eindeloos geduld en geen haast, maar ik kijk inmiddels wel uit naar het moment dat de grote verbouwing achter de rug is.

Sergio gaat de trap verleggen, het dak verhogen, de badkamer volledig renoveren, alle deuren en kozijnen vervangen, nieuwe vloeren leggen… en nog een aantal kleinere werkzaamheden uitvoeren.

Daarna begint voor mij het echte werk: schilderen, afwerken en alle kleine klusjes die het huis uiteindelijk tot Casa Pequeña gaan maken.

Wil je als eerste op de hoogte blijven? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Hasta la próxima!

WORKATION

Wed, 06 Aug 2025 13:16:02 GMT

Meer dan werken alleen: een bijzondere week onder de Spaanse zon

In 2024 ontmoette ik Sanne hier in de regio. Al snel ontdekten we hoeveel we gemeen hadden: we wonen en verhuren allebei dorpshuizen in het zonnige Spanje, werken op afstand voor Nederlandse opdrachtgevers en delen veel van dezelfde interesses. Toen Sanne voorstelde om samen een workation te organiseren, voelde ik meteen: dit moeten we doen.

Het bleek een gouden combinatie. Met twee prachtige locaties, Casa Torreta van Sanne in Sedella en mijn eigen Casa Corazón in Canillas, boden we vijf ondernemende vrouwen een persoonlijk verblijf, elk met een eigen plekje. Voor de gezamenlijke diners, inspiratiesessies en uitstapjes maakten we gebruik van Sanne’s tweede vakantiehuis: La Casita Secreta, dat voor deze week fungeerde als ons basecamp.

Even weg van de dagelijkse drukte, werken onder de Spaanse zon en tegelijk ruimte creëren voor rust en reflectie. Een workation voor ondernemers en remote werkers in La Axarquía, de prachtige regio ten oosten van Málaga, die wij inmiddels met liefde onze thuisbasis noemen.

Een week van werk, rust én inspiratie

Soms weet je gewoon: dit klopt. Vijf ondernemende vrouwen uit Nederland, verspreid over de dorpen Sedella en Canillas de Aceituno. Geen strak programma, maar juist de vrijheid om een eigen ritme te vinden tussen werk, ontspanning en gezamenlijke activiteiten.

De samenwerking tussen Sanne en mij verliep vanzelfsprekend. Zowel in de aanloop naar de week als tijdens de workation zelf vulden we elkaar moeiteloos aan. We verdeelden de taken soepel en hadden vaak aan een half woord genoeg. Alsof het altijd al zo geweest was, en dat gevoel kregen we ook terug van de deelnemers.

Tijd voor jezelf en toch niet alleen

Wat deze week zo bijzonder maakte, was de ruimte die iedereen voelde om het op haar eigen manier in te vullen. Het ontbijt stond 's ochtends klaar in de huisjes, zodat iedereen in haar eigen tempo kon opstarten. De een begon vroeg met de laptop op schoot, kijkend uit over de bergen, de ander startte de dag met een wandeling of yogasessie.

De lunchmomenten brachten ons samen: op een zonnig dakterras of aan een lange tafel in La Casita Secreta, vol heerlijke tapas. Er werd zeker gewerkt, maar er was minstens zoveel ruimte om even uit te zoomen.

Zoals Fleur het verwoordde:
"Ik kwam niet om hard te werken, maar juist om afstand te nemen. Door even weg te zijn van klantwerk en omringd te zijn met andere ondernemers, kreeg ik de rust en inspiratie die ik nodig had."

Inspiratie en nieuwe inzichten

Tijdens de inspiratiesessies deelden Sanne en ik onze kennis, en was er volop ruimte voor deelnemers om vragen in te brengen of ervaringen te delen. Veel van hen gingen naar huis met frisse plannen, heldere keuzes of simpelweg rust in het hoofd.

Linda schreef na afloop:
"Een workation waar álles klopte: inspiratie, ontspanning, verbinding en zon. Ik kwam thuis met nieuwe ideeën en bakken energie."

Sonja zei:
"Het was inspirerend om productief te zijn en tegelijkertijd te genieten van de rust en schoonheid van Spanje. Elke dag begon ik met een wandeling of workout in de bergen. Zo’n start gun ik iedereen! En de hike naar de hangbrug was echt een hoogtepunt."

Danique vertelde:
"De rust en de natuurlijke omgeving zorgden ervoor dat ik in volle focus kon werken. Tegelijkertijd was er voldoende tijd om te sparren met andere ondernemers. Dat gaf me niet alleen nieuwe inzichten, maar ook het gevoel dat ik er niet alleen voor sta."

Marjolein deelde:
"De gesprekken met andere deelnemers, de rust van de plek én de inspiratiesessie van Nancy over cashflow hebben me op scherp gezet."

Een tafel vol tapas, een hoofd vol verhalen

De eerste avond startten we met een lange tafel vol tapas en natuurlijk een glaasje cava om de week feestelijk te openen. We nodigden iedereen uit om haar doelen en intenties voor de week op te schrijven, een waardevolle stap om richting te geven aan de dagen die volgden. Deze start sloot mooi aan op de inspiratiesessie die Sanne later in de week gaf over timemanagement.

Tot vlak voor aanvang hadden Sanne en ik onze planning nog niet helemaal rond. Niet omdat we er niet over hadden nagedacht, maar omdat het weer in maart nogal wisselvallig was. We besloten flexibel te blijven en van dag tot dag te plannen. Gelukkig konden vrijwel alle activiteiten doorgaan en hadden we altijd een plan B klaarstaan.

We wandelden naar de beroemde hangbrug, dwaalden door de grotten van Nerja, proefden lokale wijnen en genoten van een gastronomische lunch met streekproducten.

Op naar oktober

De volgende editie staat gepland voor oktober, en we kijken er nu al naar uit. Als het weer dan ook nog een echt Spaans zonnetje meebrengt, is het plaatje compleet. Maar zoals maart ons leerde: zelfs met wat regen is het heerlijk toeven in de bergen van La Axarquía.

Of zoals Marjolein het mooi samenvatte:
"Wat een verademing om een betaalbare workation te doen waarbij je ook echt tijd hebt om aan je eigen bedrijf te werken, en niet alleen maar bezig bent met allerlei businesscoaches."

Wil jij er ook bij zijn?

Aanmelden kan via Workation spanje - Remote Ondernemen

Het kleine huisje

Sun, 27 Jul 2025 18:03:35 GMT

Toen ik eind 2022 voor het eerst in Canillas de Aceituno kwam, was ik meteen verliefd. Ik viel voor de gastvrije bevolking, de gezellige terrasjes en de prachtige witte huisjes. Nog datzelfde jaar, sterker nog, het was pas zes weken later, kocht ik samen met mijn toenmalige partner Casa Corazón. We kochten het als investering en ook om er zelf van te kunnen genieten.

Al snel ontstond bij mij het idee om meerdere huisjes in het dorp te kopen en zo een inkomstenstroom te genereren. Ik had zelfs al fantasieën over Canillas de Aceituno als onze nieuwe basisplek. Helaas voelde mijn toenmalige partner niet hetzelfde enthousiasme, en verdween het idee van tafel. In één van mijn notitieboeken had ik wel al een plan uitgeschreven, en in januari 2024 benoemde ik daarin dat ik graag een klein huisje wilde kopen dat geschikt is voor twee personen. Ik noteerde het gewenste aankoopbedrag en wat ik zou investeren om het te verbouwen. Tijdens de verbouwing zou ik er, net zoals we bij Casa Corazón deden, zelf gaan wonen.

In 2024 strandde mijn relatie en al snel vertrok ik naar mijn geliefde Spanje. Om te herstellen van mijn gebroken hart en te ontdekken of ik ook alleen een toekomst voor mij zag in Canillas de Aceituno. Ik verbleef nog een paar maanden aan de kust om te ontdekken of ik dat misschien liever wilde, aangezien ik ook erg graag in de kustplaats Torre del Mar kom. Maar ik miste de warmte van het kleine dorp, de rust en het geweldige uitzicht.

Ik bekeek wat huizen in het dorp en maakte wat berekeningen. Ergens voelde ik dat het niet klopte. Tot ik ineens een klein dorpshuisje zag. Nu ik met een andere blik keek, viel dit huisje me meteen op. Het was december 2024 en ik verbleef op dat moment in Nederland. Elke dag keek ik wel een paar keer op de website van de lokale makelaar en ik begon het steeds meer te voelen. Ik maakte alvast een afspraak om op de dag van aankomst het huisje te bezichtigen.

Op een zeker moment realiseerde ik me dat dit weleens Casa Pequena kon zijn. Mijn notitieboek lag op dat moment in Spanje, maar ik wist bijna zeker dat ik alles al bijna een jaar eerder had uitgeschreven. Toen wist ik het zeker: dit huisje is voor mij.

Natuurlijk viel de bezichtiging een beetje tegen, want op de foto ziet het er toch allemaal anders uit. Maar alles in mij zei dat ik ervoor moest gaan. Het huisje was al twee keer eerder verkocht, maar omdat er geen hypotheek op gevestigd kon worden, ging de koop beide keren niet door. Voor mij was dit geen probleem, ik kon het huisje met eigen middelen financieren.

Ook waren de papieren niet in orde en, omdat het huisje deels over de woning van de buren is gebouwd, vraagt het in orde maken van de stukken om samenwerking van beide kanten. De makelaar had er weinig vertrouwen in, maar mijn gevoel was sterker en ik heb toch doorgezet. Mijn bod werd geaccepteerd, onder de voorwaarde dat de buurman meteen zou mee tekenen bij de notaris. Zo wist ik zeker dat de procedure om het te formaliseren kon worden gestart.

Ondertussen was het al april 2025 en had ik weer een bezoek aan Nederland gepland. Het tekenen kon precies in de week dat ik vertrok plaatsvinden. Ik wilde geen risico’s nemen, dus ik heb mijn advocaat gevraagd om voor mij te tekenen. Hiervoor moest ik natuurlijk eerst zelf naar de notaris om mijn advocaat te machtigen.

Op 24 april kreeg ik het bericht binnen: er was door beide partijen getekend. Casa Pequena is een feit en komt precies overeen met wat ik in 2024 al op papier zette.